Amerika Birleşik Devletleri’nin Boston kentinde 1919 yılında gerçekleşen endüstriyel kazada, alkol tesisindeki 8,7 milyon litrelik tankın patlamasıyla caddelere yayılan 8 metre yüksekliğindeki akışkan kütle binaları ve köprüleri yıktı. Saatte 56 kilometre hızla ilerleyen akıntı sebebiyle 21 kişi yaşamını yitirdi, yüzlerce kişi ise yaralandı.
Mevsim normallerinin üzerindeki hava sıcaklığı ile fermantasyonun çelik haznede yol açtığı şiddetli gaz basıncı, yapının mukavemet sınırlarını aşarak infilaka zemin hazırladı. Parçalanan devasa deponun metal aksamı çevreye fırlarken, açığa çıkan yüksek kinetik enerji tonlarca sıcak pekmezi kentin ana arterlerine doğru sürükledi.
Yerleşim yerlerine ulaşan yapışkan tabaka, demir yolu köprülerini ve tünelleri devirerek güzergahtaki insanları taşıtlarıyla birlikte hapsetti. Yoğun kıvamı nedeniyle bölgeden kaçışı imkansız hale getiren felakette, can kayıplarının enkaz darbeleri ve boğulma kaynaklı olduğu bildirildi.
Liman sularına ve kanalizasyon hatlarına karışan dev kütlenin sokaklardan arındırılması aylarca sürerken, taş binaların temellerine nüfuz eden tortular kalıcı altyapı hasarı yarattı. Görgü tanıkları ve resmi veriler yaz aylarında kokunun uzun yıllar boyunca hissedildiğini aktarırken, vaka sonrasında kimyasal üretim ile endüstriyel depolama denetimlerini içeren yasal çerçeve baştan aşağı yenilendi.
